Arash Hamidi
وبسایت آرش حميدي
تاریخ ارسال: ۳۰ آذر ۱۳۸۷
تهران . ۸ آذر ۱۳۸۷ . مجموعه سعدآباد | Iran . Tehran . SaadAbad place
پاییز امسال چه زود اومد و چه سریع رفت
هیچوقت در عمرم تویک فصل اینقدر کم اثر نبودم. تمام برنامه هام با مشکل مواجه شد ؛
اطمینان دارم زمستون اینطور نخواهد بود.
.
دلم هوای کرسی و زوزه های باد کرده
فال حافظ و شبهایی که انگار هیچ وقت روز نمی شد
یادش بخیر
این چهارمین یلدایی هست که اینجا می نویسم
COMMENTS |
RANDOM IMAGES |
|
|
|
   |
۳۳ نظر برای “شد خزان ِ خزان”
آخرین مطالب
|
پربازدیدترین مطالب
افتتاح میلاد - 17,237 بازدید روز میلاد - 7,398 بازدید سرزمین طلای سرخ - 5,641 بازدید یاشارسن , اون بالا ها - 3,138 بازدید ایستاده با دست چپ - 3,084 بازدید چه گواراست آزادی - 2,782 بازدید کلاف سردرگم - 2,311 بازدید ماه نو , شروع نو - 2,218 بازدید آرامش جنوبی - 2,155 بازدید اراده بودن - 2,112 بازدید |
آخرین نظرات
bita: khili ziba ham aks ham neveshte tabrik!
آزاده هاظمی زاده: ممنون آرش عزیز که سر زدی...
Shirin Abedi: aksatun kheili ghashangan.
 رضا: سلام و درود نمایشگاه بسیار جالب و...
محمد: خيلي نگاهش زيباست
سيد يعقوب معطر حسيني: با سلام آموختن را...
افشين عزيزي: نگاهش يه دنيا حرف داره خيلي...
NAME: نگاهش منو برده……
|
سلام آرش جان – پاییز فصل خوبیه .. ولی من دلم میگیره ازش ….
در ضمن شب یلدا خاطره های خوبی برام داه … کلا دی ماه که میرسه پر از خاطره هست … تولد عزیزترین کسانم و خودم!!!!
امیدوارم هیچ فصلی برایت مانند پاییز امسال نباشد .امیدوارم یلدا های متوالی اینجا بخوانمت
سلام
از اینکه به من سر زدید ممنون
دی حتما براتون روزای خوب میارن اگه پایز زیبا ، زمستون هم بخشندست
آرش عزیز عکس خوبی است موفق وسربلند باشی از تو سپاسگذارم .
آرش عزیز ..به امید سایه های بلند مورب روزهای کوتاه و حزن موقر و آرامش پائیز یک سال دیگه رو تحمل میکنم .. یاد بوی ترخون و ترشی اندازونش و به یاد اولین خرمالو های آتشین وسط برگای صدری پیر.. عاشقانه دوستش دارم و منتظرش میمونم..
عالی بود مرسی
khaste nabashid vaghean zibast
اجرای خیلی خوبی شده
بله راست گفتی ، چه زود آمد و زودتر رفت
yashasin kishi
yashasin kishi
khaste nabashi .ziba bod . . . das k nabordi to aks !!??
سلام.به یاد سهراب:
سکوت ، بند گسسته است.
کنار دره، درخت شکوه پیکر بیدی.
در آسمان شفق رنگ
عبور ابر سپیدی.
نسیم در رگ هر برگ می دود خاموش.
نشسته در پس هر صخره وحشتی به کمین.
کشیده از پس یک سنگ سوسماری سر.
ز خوف دره خاموش
نهفته جنبش پیکر.
به راه می نگرد سرد، خشک ، تلخ، غمین.
چو مار روی تن کوه می خزد راهی ،
به راه، رهگذری.
خیال دره و تنهایی
دوانده در رگ او ترس.
کشیده چشم به هر گوشه نقش چشمه وهم:
ز هر شکاف تن کوه
خزیده بیرون ماری.
به خشم از پس هر سنگ
کشیده خنجر خاری.
غروب پر زده از کوه.
به چشم گم شده تصویر راه و راهگذر.
غمی بزرگ ، پر از وهم
به صخره سار نشسته است.
درون دره تاریک
سکوت بند گسسته است.
عکس متفاوتی از پاییز شده که در نگاه اول به رنگ فکر میکنی اما خلاقانه ذهن را به سمت پاییز سوق می دهد. شاد و موف باشی.
ان شاالله هفتادمین یادداشت شب یلدایی خود را هم در این وبلاگ بنویسید . . . .
درود
برنامه ها راردیف کنید و بیایید. منتظریم
سلام جناب حمیدی
مرسی از امدنت به فتوبلاگ من
همیشه اومدنم به اینجا همراه بوده با دیدن عکسهای زیبا و دوست داشتنی
موفق باشی دوست من
ادرس ایمیلم رو براتون گذاشتم.
shad va tandorost bashid.
Jaye hafez khali!!
آرش عزیز؛ پاییزتان رنگارنگ و زمستانتان سپید تر باد.
سلام
فضای دل انگیز و زیبائی را تونستید نشون بدید.
salam khobi? afarin.
حس نوستالوژیک برگها برای ماندن – یورش رنگ ها – و پرواز… آرش خوشحالم که در سلوک عکاسی – دوستی چون تو دارم . من به هارمونی ساده برگ های پاییزی روستایی در اینجا می نگرم و تو استعاره ای آنرا می بینی… امیدورام روزی در عکاسی بتوانم به سادگی – اما چون تو انتزاعی سکوت کویر رو ثبت کنم
سلام آرش خان
نوعی انتزاع (ابستره) که با رنگی زیبا ایجاد شده.چرخش لنز و پرنده یک حس عجیب رو بهم منتقل میکنه که بیشتر شبیه یک کابوس سرده.راستی این پاییز نبود که زود گذشت بلکه عمر ما بود که زود گذشت!
موفق باشی دوست من
پاییز قشنگی بور توو این عکس
عکس هاتون پر از انرژیه. بیشتر به خاطر رنگها.
سلام کوکا . عکس تمیزی شده . ان شاالله یلدا ی ۱۰۴ ام هم همینجایی
سلام
خیلی وقت بود سر نمی زدم
خوبین شما
آرش عزیز ؛ مطمیناً شما خودت هم در طول دوران عکاسیت با عکس هایی برخوردی که ترجیح دادی در موردشون حرفی نزنی و فقط سکوت کنی و نگاه کنی به عکس ، و اینطور با خودت فکر کردی که حرف زدن در مورد اون عکس خاص ؛ می تونه از ارزش والای عکس کم کنه .{ البته ارزش عکس که با یه نظر کم نمی شه ولی …
).این عکس هم برای من دقیقاً یکی از همون عکس هاست .عکسی که عکاس هنرمند با خلاقیت خودش اونرو به آبستره ای دیر فهم از سوی مخاطب تبدیل کرده که که ناخودآگاه بیننده رو کنجکاو و علاقه مند به شناخت این اثر و کاوش در عکس برای رسیدن به اصل عکس می کنه .عکس فارغ از آبستره و عکس طبیعت بودنش ، با جای دادن پرنده( کبوتر ) ؛ نماد آزادی و رهایی به اثر معنایی بس ژرف و عمیق بخشیده که همه و همه ی این عوامل یکی یکی در کنار هم دست به دست هم داده اند تا در هنگام رمزگشایی رازهای اثر ؛ بیننده و کاشف زیبایی عکس شیرینی وصف ناپذیری را در درون خود احساس کند برای درک همچین مفهوم والا و عمیق و انسانی برخواسته از روح و جان عکاس ِ هنرمند که در اینجا به واقع در حکم شاعر طبیعت خوش درخشیده را در درون خود احساس کند ؛ و خوشا بحال عکاسی که شیرینی خلق همچین گهر بی مانندی را در وجود خود احساس می کند .
کلامم را کوتاه می کنم و درودی مججد می فرستم به هنرمند بزرگ ِ خالق اثر.
این تصویر می تونه برای جشنواره ی ملی عکاسی از درخت هم مناسب باشه که در صورت تمایل و اگه اطلاع ندارید از جشنواره ؛ لینکش رو براتون ارسال می کنم .
پاینده باشید
salam dada
dorood khobi? omidvaram ke hamishe moafagh bashi va alaghe khdet ro bish azin parvaresh bedi….
سلام آرش حمیدی عزیز
عکست و مطلبت خیلی قشنگه
من عاشق پاییزم چون فصل خودمه
عکسهای پاییزی زیادی دیدم ولی این عکس خیلی متفاوته
سلام عکس خیلی جالبیه ،، راستش میخوام بپرسم چطوری عکس رو به این شکل درآوردین ولی احساس می کنم سوالم یکم غیر حرفه ایه آخه من عکاس نیستم ولی خیلی دوست دارم
سلام
عکسای خیلی زیبا و خوبی هست.
خیلی ممنون میشم وقت بگذارید و عکسام رو نقد کنید